مردان ایران

اطلاعات و دانستنی های مردان

مردان ایران

اطلاعات و دانستنی های مردان




دراین سایت
در كل اينترنت
  • قالب وبلاگ
  • مردان ایران
    در این وبگاه جهت تنویر افکار مردان ایرانی و کمک به تشکیل و حفظ خانواده توسط آنها مطالبی نگاشته می شود و تفکرات و اقداماتی که جایگاه مردان در خانواده و اجتماع را مورد هجوم قرار می دهند نقد و بررسی می گردد.
    با توجه به شرایط کنونی جامعه یک نیاز اساسی برای بیداری مردان و تطابق آنها با شرایط خطرناکی که امروزه آنها را تهدید می کند وجود دارد.
    نقد های این سایت رویکرد اجتماعی دارد و در صورت نقد عملکرد افراد سیاسی تنها بازخورد اجتماعی و بعضا مذهبی آنها مورد توجه قرار می گیرد و تنها جهت تنویر افکار عمومی است.
    متاسفانه در میان انبوه سایت های زنان و سازمانهای مردم نهاد حامی حقوق زن ، جای خالی سازمان های مردم نهاد مردان شدیدا احساس می شود.
    البته نیت مبارزه و ایجاد جدال بین زنان و مردان نیست. بلکه هدف خنثی سازی توطئه ها و جلوگیری از مخابره پیام های دروغین و ناقصی است که توسط اغلب سایت ها و سمن های مردم نهاد زنان به سازمان های بین المللی و سیستم های دولتی صورت می گیرد.
    تاکید می گردد این سایت با گرایش های سیاسی به هیچ عنوان نه دوستی دارد و نه دشمنی.
    طبقه بندی موضوعی
    آخرین نظرات

    ۲ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «زنان شاغل» ثبت شده است

    در اخبار آمده است که: "نرخ بیکاری جمعیت ۱۰ ساله و بیشتر در کل کشور ۱۰.۵ درصد بوده است، این شاخص در بین مردان ۸.۷ درصد و در بین زنان ۲۰.۳ درصد محاسبه شده است". به عبارت بهتر تنها 20 درصد جمعیت زنان کشور ما بیکار هستند. ار طرفی 10 درصد جمعیت مردان کشور ما بیکارند. البته این آمار رسمی است و نمی توان به آن استناد کرد. برخی نرخ بیکاری را 30 درصد می دانند. وقتی نرخ بیکاری 30 درصد باشد مطمئنا درصد مردان در آن بیش از 20 درصد خواهد بود.
    بیکاری مردان و اشتغال زنان
    البته هر کاری را نمی توان کار نامید. کاری که شما نمی دانید فردا احراج می شوید یا ماندگار هستید که کار نیست. کاری که 10 ساعت روی پای خود بایستید و درنهایت حقوق پایه وزارت کار یا کمتر از آن بگیرید که کار نیست. کاری که قرار داد و بیمه نداشته باشد که کار نیست. الآن بسیاری از مشاغل این چنینی هستند.

    در سایت ها و رسانه های روشنفکر این مطلب به این شکل بیان می شود که نرخ بیکاری زنان دو برابر مردان است. آنها به این مسئله اشاره نمی کنند که بیکاری مردان جوان به مراتب از دختران و زنان همسن بیشتر است و نسل دوم و سوم جامعه ما -یعنی متولدین دهه 60 به بعد- در این نسل نرخ اشتغال بیکاری مردان بیشتر از زنان است. آنها نمی گویند که در آمارسازی هایشان، زنان متولد دهه 40 و 50 که درصد بیشتری از بیکاران را تشکیل می دهد را اضافه نمودند. آنها نمی گویند که چرا در جامعه ای که بنا به قول خودشان 20 درصد از زنان بیکار هستند، چرا زنان در قبال خانواده و کشور مسئولیت تعریف شده قانونی ندارند؟ چرا رسانه های روشنفکر به این مسئله اشاره نمی کنند که در دو سالی که پسر به سربازی می رود دختران زیادی در دستگاه ها و شرکت های مختلف مشغول کار می شوند و درآمد کلانی به دست می آورند. چرا از آنها مالیات اخذ نمی شود تا به حقوق سربازان اضافه شود؟

    در این رسانه ها بدون آنکه عنوان شود مردان مسئولیت های زیادی در خانواده و جامعه بر عهده دارند می خواهند زنان درصد برابری در اشتغال داشته باشند. ولی هنگامی که پرسیده می شود چرا فقط در امتیازگیری شعار برابری سر می دهید و از مسئولیت گیری فرار می کنید سکوت می کنند.

    در کشور جهان سوم ما که تعداد مشاغل کم است آیا درست است که نرخ اشتغال زنان 80 درصد باشد؟ اگر جمعیت مردان کشور را 35 میلیون بدانیم آنگاه حداقل 10 درصد آن 3.5 میلیون می شود که مطمئنا کمترین نرخ بیکاری مردان در جامعه را نشان می دهد. حالا سوالی که مطرح است که چرا مسئولین محترم توجهی به مشکلات پسران و مردان ندارند و مرتب سیاست های فمینیستی را دنبال می کنند؟ چرا هیچ ریالی در لایحه بودجه امسال برای ارائه خدمات و امکانات بهتر به پسران سرباز ارائه نشده ولی در عوض هزاران میلیارد تومان از بیت المال برای سازمان ها و نهاد های زن محور اختصاص داده شده است؟ چرا بیمه بیکاری برای پسرانی که از سربازی ترخیص می شوند و ممکن است تا ماه ها و یک سال، کار پیدا نکنند اختصاص داده نمی شود؟ این در حالی است که قانون، نفقه پسران را تا سن 18 سال تعیین کرده است ولی برای دختران که نرخ اشتغال آنها اینقدر بالاست قضیه فرق می کند و نفقه آنها تا سن پیری بر عهده والدین شان است. براستی چه کسی باید مطالبات مردان و پسران نسل امروز جامعه ایرانی را دنیال کند؟ مردانی که فراکسیون اختصاصی در مجلس و معاونت اختصاصی در نهاد ریاست جمهوری ندارند تا حقوق جنسیتی آنها را پیگیری کند چه باید کنند؟

    ۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۳ مرداد ۹۷ ، ۱۶:۰۲
    میلاد حمیدی

    زنان و مردان شاغل

    چند ماه قبل برای کاری شخصی چند روزی در یکی از ادارات دولتی که یکی از پر تماس‌ترین ادارات با بدنه مردم است، در رفت و آمد از این اتاق به آن اتاق بودم. غیر از ایده‌های مختلفی که هم برای تسریع و هم برای اثرگذاری روی فکر مردم، به ذهنم می‌رسد، مسائلی دیدم که پیش از این هم تقریبا در ادارات و وزارت‌خانه‌های مختلف دولتی هم می‌دیدم.
    در همه اتاق‌های فراوان اینگونه بود که یک خانم و یک آقا یک در میان قرار گرفته بودند و مشغول کار بودند. و کاملا راحت و صمیمی با هم بگو و بخند می‌کردند. خیلی آزار دهنده بود. تقریبا در هر اتاقی می‌رفتم همین وضع بود. در یکی از اتاق‌ها که کارمند آقا داشت کارم را انجام می‌داد، همزمان به خانم کناری‌اش -که حجاب خوبی هم داشت- پیشنهاد می‌داد که برای تعطیلات با جمعی از دیگران به سفر بروند. و جالب‌تر که خود مرد هم به راحتی می‌گفت که همسرش نیست و می‌تواند راحت سفر کند! نگاه و لحنش، دیگر طاقتم را سر آورد. اگر کسی با همسرم یک هزارم چنین برخوردی را می‌داشت، دهنش را پر از خون می‌کردم. نفس عمیقی کشیدم و مودبانه ولی با جدیت گفتم آقای محترم، این چه طرز حرف زدن با زن مردم است؟ کاری زشتی است. کناری‌هایم با نگاه‌های موافقانه‌شان تایید می‌کردند. مرد عصبانی شد. مودبانه‌ترین حرفش این بود که به تو چه مرتیکه عوضی؟ خانم کارمند هم همراه چندتن از مراجعین به کارمند می‌گفتند آقای فلانی آروم. بعضی‌ هم سعی می‌کردند من را دور کنند. ولی او ادامه می‌داد. کاغذی که برای انجام کارم دستش بود پاره کرد و گفت کارت را انجام نمی‌دهم. من خیلی سعی کردم عصبانی نشوم. آرام گفتم کار من را انجام نده اما رفتارت را درست کن. داشتم میرفتم که برگه را از اول بگیرم به خانم هم گفتم تقصیر شما هم هست که این آقا به خودش جرات چنین برخوردی داده است. بگذریم. یکی دو ساعتی کارم اضافه شد.
    ولی ماجرا خیلی عمیق است. تقریبا در همه ادارات با کم و زیاد چنین برخوردهایی دیده می‌شود. روابط راحت و شوخی و صمیمیت‌های ضد اسلامی و…؛ این وضع ادارات دولتی است و کارمندهایش. فکر کنید اوضاع منشی‌های با «ظاهر برازنده و روابط عمومی بالا» در شرکت‌های خصوصی که پول برای آرایش در محل کار می‌گیرند!!
    مردها که هیچی! اما زن‌ها واقعا چرا اینگونه برخورد می‌کنند؟ آیا چون خیال می‌کنند یک شوهری دارند، می‌توانند آزاد و راحت با نامحرم هم‌کلام شوند؟ یا خیال می‌کنند چون شوهر دارند، دیگر هیچ کس نگاهی به زنانگی ایشان ندارد؟ و مردان دیگر تنها با بعد انسانی آنها کار دارند؟ بگذریم که در عمل این دو بعد به هیچ وجه قابل جدا شدن نیستند. و دستورهای اسلام برای حجاب و عدم اختلاط، تلاش دارد تا آن بعد زنانگی را بپوشاند.
    یک بعد غیر قابل انکارش هم این است که وقتی زن و مردی ۳۰۰ روز از سال را در یک اتاق با هم هستند، و سالها با هم هم کار می‌شوند، اکثریت مطلق به صمیمیت‌ها و برخوردهای کاملا غیر ضروری می‌رسند و نمی‌توانند آن خشکی‌ای که باید در روابط زن و مرد در جامعه باشد را رعایت کنند. بگذریم که وقتی زن برای تفنن، پز دادن و کلاس، و بدتر از همه برای پول مستقل سر کار می‌رود، چنین برخوردهای غیر ضروری لاجرم به برخوردهای غیر انسانی می‌انجامد.
    قطعا باید توهم نزنیم که همه کارمندان ما مریم مقدس و حضرت یوسف‌اند. اساسا اسلام شرایط جامعه را متناسب با سطح پایین ایمان می‌خواهد و نه اولیاء الهی! اینجور نیست که اسلام بگوید جامعه فاسد باشد ولی شما خودتان را حفظ کنید. اسلام می‌گوید خودتان را در هر شرایطی حفظ کنید، ولی بخش زیادی از احکامش برای اصلاح سطح جامعه است تا برای کم ایمان‌ها هم امکان خوب شدن باشد. تا رشد کنند. نگاه تربیتی و انسان‌سازی چنین الزامی را دارد.

    منبع: وبلاگ ایلیا

    ۲ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۰ تیر ۹۴ ، ۰۸:۱۴
    میلاد حمیدی