مردان ایران

اطلاعات و دانستنی های مردان

مردان ایران

اطلاعات و دانستنی های مردان




دراین سایت
در كل اينترنت
  • قالب وبلاگ
  • مردان ایران
    در این وبگاه جهت تنویر افکار مردان ایرانی و کمک به تشکیل و حفظ خانواده توسط آنها مطالبی نگاشته می شود و تفکرات و اقداماتی که جایگاه مردان در خانواده و اجتماع را مورد هجوم قرار می دهند نقد و بررسی می گردد.
    با توجه به شرایط کنونی جامعه یک نیاز اساسی برای بیداری مردان و تطابق آنها با شرایط خطرناکی که امروزه آنها را تهدید می کند وجود دارد.
    نقد های این سایت رویکرد اجتماعی دارد و در صورت نقد عملکرد افراد سیاسی تنها بازخورد اجتماعی و بعضا مذهبی آنها مورد توجه قرار می گیرد و تنها جهت تنویر افکار عمومی است.
    متاسفانه در میان انبوه سایت های زنان و سازمانهای مردم نهاد حامی حقوق زن ، جای خالی سازمان های مردم نهاد مردان شدیدا احساس می شود.
    البته نیت مبارزه و ایجاد جدال بین زنان و مردان نیست. بلکه هدف خنثی سازی توطئه ها و جلوگیری از مخابره پیام های دروغین و ناقصی است که توسط اغلب سایت ها و سمن های مردم نهاد زنان به سازمان های بین المللی و سیستم های دولتی صورت می گیرد.
    تاکید می گردد این سایت با گرایش های سیاسی به هیچ عنوان نه دوستی دارد و نه دشمنی.
    طبقه بندی موضوعی
    آخرین نظرات

    ۳ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «فعالان حقوق زن» ثبت شده است

    https://images2.persianblog.ir/577516_yfqzZohI.JPG

    فعالان حقوق زن در ایران که منفور و منکوب ملت ایران هستند و این روزها دستشان حسابی رو شده است از برخی واژه های اهانت آمیز نسبت به زنان استفاده می کنند تا زنان بخاطر فرار از جو تحقیر آمیز ایجاد شده توسط آنها به انجام اهداف و ایده های مورد نظر آنها بپردازند.

    آنها سعی می کنند در خبرگزاری های معروف یا محیط های دانشگاهی و اجتماعی این اصطلاحات را که از روی روانشناسی و برنامه  ریزی اتاق های فکر فمینیستی تعیین می شود نهادینه سازند!

    یکی از اصطلاحاتی که در خبرگزاری ها و روزنامه ها مکررا می بینیم واژه "خانه نشینی" زنان است که آنها برای زنان خانه دار و یا غیر شاغل بکار می برند!

    از اشتباهات و نگرش های غلطی که وجود دارد این است که برای زنان از لفظ بیکاری و یا خانه نشینی استفاده کنیم!

    بیکاری در کشور اسلامی با توجه به مسئولیت های دینی مردان، صرفا باید برای مردان بیکار کاربرد داشته باشد.

    و چون زنان مسئولیت مالی ندارند در صورت عدم اشتغال نباید خانه نشین و یا بیکار قلمداد شوند.

    در واقع استفاده از این اصطلاحات برای تحقیر زنان غیر شاغل و ترغیب آنها به نبرد جنسیتی و بیرون کشیدن زنان از خانه و نابودی خانواده است.

    باید دستگاه ها با استفاده کنندگان از این واژه شدیدا برخورد کنند و مردم با مشت به دهان استفاده کننده از این واژه برای زنان بزنند و همچنین خبرگزاری ها و روزنامه ها این واژه را به هیچ عنوان به کار نبرند.

    دروغین بودن فعالان حقوق زن را از همین توهین مکرر استفاده از این اصطلاح نامربوط  می توان فهمید. 

    فعالان حقوق زن در واقع دلسوز زنان نیستند. بلکه دیکتاتور و خودخواه هستند و برای دل سیاه خودشان و خواسته های دل خودشان چیزهایی را که دوست دارند،به زور به عنوان حقوق زن مطرح می کنند.

    دخترها و افراد جامعه نباید فریب این ترفند های روانشناسانه را بخورند. همانطور که بمب اتم مخرب است اما دانش اتمی بد نیست، روانشناسی هم بد نیست ولی استفاده از این جو سازی ها، یعنی استفاده مخرب از علم روانشناسی که اثرات آن به مراتب طولانی تر و بدتر از بمب اتم است!

    هر زنی چه شاغل و چه غیر شاغل محترم است و اشتغال مایه برتری یک زن نیست.

    اشتغال برای زنان واجب نیست و از نظر اغلب مردان زن خانه دار خیلی ایده آل تر و بهتر است.

    ۲ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۲ مرداد ۹۷ ، ۱۷:۲۲
    میلاد حمیدی

    داستان عجیب مهریه در ایران

     

    مهریه که از حقوق تعیین شده برای زن در اسلام امروزی می باشد متاسفانه به دلیل قانون گذاری غلط و فرهنگ غلط حاکم بر جامعه و فاصله گرفتن مردم و مسئولین از هدف واقعی و دینی ، به مشکلی بزرگ تبدیل شده و این موضوع چیزی نیست که بر هیچ ایرانی و مسئولی پوشیده باشد.

    از مسئولین رده بالای کشور در سیستم های قانون گذاری، قضایی و اجرایی و فعالان اجتماعی گرفته تا توده های مردم همه این را میدانند ولی کوچکترین اقدامی برای تصحیح قوانین مرتبط با آن یا پویا سازی فقه در خصوص آن صورت نگرفته است.

    با این وجود فعالان حقوق زن با یک پوسته دروغین اسلامی خودشان در این زمینه بسیار بنیاد گرا هستند  ولیکن در خصوص حقوق مرد به طور کل از بنیاد گرایی و عدم تغییر انتقاد می کنند.

    جالبتر اینجاست که مردان که بالای نود درصد از صندلی های مجلس و پست های دولتی و قضایی را در دست دارند کوچکترین اقدامی برای تصحیح قوانین مرتبط با مهریه نمی کنند ولی تعداد انگشت شمار زن یک به یک تمامی حقوق مرد را یا از بین برده اند و یا در حال نابود سازی این حقوق به طرق تغییر در قوانین و یا تغییر در فرهنگ حاکم بر جامعه هستند و نکته عجیب تر همنوایی عجیب این افراد با رسانه ها و غربی هاست که کوچکترین اطلاعی از وضعیت اسفبار مردان در ایران ندارند و یا عمدا در جهت نابودی انسانیت و خانواده در ایران و کشورهای اسلامی تلاش می کنند.

    وقتی به توده مردم مراجعه کنید و نظرات آنها را بشنوید متوجه می شوید که اطلاعات حقوقی خیلی ناچیزی دارند و اغلب نمی دانند که از چه حقوقی برخوردارند.

    اکثر زنها فکر می کنند حقوق ناچیزی دارند و مدام از این موضوع رنج می برند ولی کافی است که کمترین تلاشی را به لحاظ قانونی بر علیه شوهر خود انجام دهند. در این صورت آنها به راحتی می توانند زندگی خود را به نابودی بکشند.

    بیایید برگردیم به موضوع تلخی به اسم مهریه:

    مهریه در قانون و فرهنگ ما معمولا به صورت عندالمطالبه وجود دارد و از حقوق لاینفک زن در نظر گرفته شده و در فقه گفته می شود به مجرد بسته شدن عقد نکاح زن مالک مهریه می شود و می تواند در صورتی که دلش بخواهد آن را وصول کند.

    فرض کنیم که نکته اشتباهی در این موضوع نیست. با این فرض مشکل در جای دیگر است. مشکل در اینجاست که عقد ازدواج یک نوع قرار داد است که به واسطه آن یک سوی قرار داد یا پیمان که زن است مالک چیزی می شود و حقوقی به او تعلق می یابد که یکی از آنها مهریه است.

    اما مرد چه؟

    اصلا عقد بخصوص از نوع دایم آن چه مفهومی دارد؟ بر اساس این عقد زن مالک مهریه و حقوقی می شود که باید از طرف شوهر به او داده شود و قانون گذار و حاکمیت برای تک تک این حقوق راهکارهای زیاد حتی چندین راه در برخی موارد تدارک دیده و ضمانت های حقوقی خیلی سخت و محکمی هم برای وصول آنها پیش بینی کرده است.

    حتی شروطی را در عقدنامه قید کرده که حقوق مرد را به طور کل محدود و مشروط نموده و به زن اختیاراتی داده است که اگر یک وکیل کارکشته یا با نفوذ داشته باشد می تواند از طریق آنها به راحتی طلاق خود را بگیرد.

    تناقضی که اینجا اتفاق می افتد تنها تضییع حق طلاق مرد نیست بلکه این است که زن مالک مهریه شده است و برای این موضوع شرطی در قانون وجود ندارد که تضمین کننده حقوق مرد باشد. یعنی در دین مبین اسلام بواسطه عقد ، مرد هم دارای حقوقی می شود که در سیستم حقوقی ما اغماض شده است. مردی که به واسطه قرارداد عقد باید مهریه زن را پرداخت نماید این حق را دارد که زن تمام عمر از او تمکین کند و حق طلاق به طور کامل در دست مرد باشد. حتی در قرآن اشاره شده در صورتی که همسرتان را طلاق می دهید و می خواهید ازدواج دیگری کنید باید حقوق زن را به طور کامل بپردازید.

    یعنی زن به واسطه عقد مالک مهریه می شود ولی شرط اصلی قرار داد دایمی بودن و لحاظ شدن شرط اطاعت زوجه از زوج می باشد و این به زمان محدود نیست بلکه دایمی است.

    اما در قانون ما این حق مرد به کلی نادیده گرفته شده است. زنی که نشوز می کند و تمکین نمی کند و یا با استفاده از راهکارهای متنوع حقوقی طلاق می گیرد و یا خیانت می کند باز هم مالک مهریه می شود و این نمی تواند به هیچ وجه توصیه اسلام باشد چون با عقل و آنچه که در قرآن وجود دارد سنخیت ندارد و لااقل همان طور که قانون گذار در جهت تعدیل و تضییع حقوق مرد بازنگری فقهی داشته است ، این مورد باید در خصوص مهریه هم لحاظ شود.

    و چه دروغگویانی هستند آنهایی که می گویند مرد در اعطای وکالت در زمینه شروط ضمن عقد و قبول مهریه مختار است.

    مثل اینکه شما می خواهی گوشت بخری بگویند کیلویی 50000 تومان و بگویند شما در خریدن و نخریدن مختاری... ولی آیا نیاز شما سبب نمی شود بالاخره به خریدن آن تن در دهید؟!!!

    مثالی ساده:

    • خانمی به شوهر خود خیانت می کند و شوهر تصمیم می گیرد که او را مجازات کرده و طلاق دهد. بعید است که بتواند خیانت خاص را اثبات کند و در بهترین حالت می تواند خیانت پیامک ها و ارتباطات تلفنی او را در صورت وجود اثبات نماید. در چنین حالتی مجازات سنگینی برای این زن پیش بینی نشده است. لذا مرد یا باید بسازد و یا باید طلاق دهد.

    چنانچه بخواهد طلاق دهد یا خیر در هر صورت باید مهریه زن را بپردازد! همین زنی که خیانت کرده است مالک مهریه می شود و حتی در صورت مرگش مهریه اش به ارث می رسد؟!

    در چنین سیستمی زن هیچ هراسی از خیانت کردن به شوهر خود ندارد!

     زنی که تمکین نمی کند و زندگی را ترک کرده، مهریه هم می خواهد و می گیرد. مهریه هم مسبب طلاق است و هم سبب این است که این زن هیچ گاه دیگر به زندگی برنگردد چون زیر زبان او مزه می کند.

    • شما تصور کنید این خطا از طرف مرد انجام شود. زن هم به هیچ طریقی نتواند اثبات کند. زن مهریه خود را به اجرا می گذارد و مرد را تحت فشار می گذارد و طلاق می گیرد. اگر بتواند ثابت کند که پدر مرد را در می آورد و علاوه بر مهریه صاحب حقوق بسیاری می شود و می تواند با  هزار انگ دیگر با شروط ضمن عقد خودش را مطلقه کند وباز مالک مهریه خواهد بود!

    تقریبا به هر بهانه ای زن می تواند از اهرم مهریه به نفع خود استفاده کند. ولی اگر زن تمکین نکند تنها چیزی که در قانون پیش بینی شده محرومیت وی از نفقه است که این هم در سیستم امروز یک چیز مضحک و بی فایده است و یک چیزی در حد نبودن هیچ پشتوانه برای مرد است.

    در هر حالتی زن مالک مهریه است! و این کاملا به معنی این است که در ایران به واسطه ازدواج ،مرد از نه تنها هیچ حقوقی بهره مند نیست، زیرا برای حقوق مرد تضمینی وجود ندارد!، بلکه خودش را در لبه یک پرتگاه قرار داده است.


    ۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۳ خرداد ۹۶ ، ۱۳:۴۰
    میلاد حمیدی

    فمینیست چادری

    پس از انقلاب یک نسلی از زنان رشد کرده است و همچنان در حال بازتولید افکار مخرب خود است که دچار دوگانگی تقید به دین و زیست مدرن است و حالا متاسفانه در نهاد های دولتی و مجلس و سمن ها  نفوذ کرده و دارد به همه چیز گند میزند . این البته نه فقط مشکل زنان که مشکل جامعه است. جستجوی الگویی برای چگونگی زیست یک مسلمان در دوران حاضر.
    فمنیسم در واقع نمایش مدرنیته در نگاه به زن و مسائل مربوط به آن است. از حقوق زن تا خانواده و حقوق فرزندان! عده‌ای از زنان برای حل این دوگانگی به کل دین را کناری نهاده و با خیال راحت تسلیم مدرنیته می‌شوند که این‌ها موضوع صحبت نیستند. اما دسته‌ای هستند که همچنان سعی می‌کنند بین دین‌داری و زیست در دنیای مدرن “هماهنگی” ایجاد کنند. و لذا معمولا به بخش‌هایی از دین پایبندند. اینان که معمولا از دختران مذهبی دانشگاه رفته‌اند، دچار گونه‌ای از عقاید و رفتارها می‌شوند. چیزی که من از آن با عنوان “فمنیسم چادری” یاد می‌کنم.

    حرف‌ها، نظرات و ایده‌های فمنیستی را بیان می‌کنند، عمل می‌کنند و البته مسلمان هم هستند. حتی آیه و روایت هم برای تاییدش می‌آورند! به بخشی از دین اعتقاد دارند به بخشی نه. باطن غرب‌زده خود در حوزه‌ی فمنیسم را با ظاهری از اسلام “بزک” می‌کنند. یعنی فمنیسم التقاطی! ماجرا مال امروز و دیروز نیست! از مدت‌هاست که مارکسیسم را به همین شیوه می‌خواستند غالب کنند. لیبرالیسم را هم. دموکراسی را هم. و فمنیسم را هم! اینگونه می‌شود که تازه مسلمانی چون زهرا ر. در اوایل انقلاب ناگهان تبدیل به قرآن پژوه و صاحب نظر مسائل زنان می‌شود!

    یعنی اینها آگاهانه دست به چنین برداشت‌ها و تحلیل‌هایی می‌زنند؟ هرگز! البته هستند کسانی که که منافقانه، تعمدا و آگاهانه اباطیل فمنیستی را با ظواهر اسلامی عرضه کنند. لکن در میان این قشری که عرض کردم “اصلا” چنین نیست. بندگان خدا حتی واقعا «حسن نیت» هم دارند. ولی حسن نیتی است که با عدم آشنایی عمیق با دین و البته فمنیسم و زیست در محیط ژورنالیستی، همراه شده و آثار مخربی حتی بدتر از آن سوء نیت‌ها به جا می‌گذارد. دزدی که با چراغ آید…

    غرب‌زدگی مستتر و فرهنگی موجود در صدا و سیما، سینما، مطبوعات و به خصوص فضای کثیف دانشگاه چنان بر آنان در حوزه مسائل زنان هجمه آورده است که بخش زیادی از آن‌ها کم یا زیاد تحت تاثیر قرار گرفته‌اند. و کار آنجا سخت‌تر می‌شود که به این تضادها و التقاط‌ها آگاه نیز نیستند. نه تنها گاها به عقاید خود صراحتا آگاهی ندارند که به لوازم منطقی آن نیز توجه و شناخت ندارند. و البته عوامل دیگری نیز هست که یکی‌اش، غرور و نخوت موجود در آنها در این تصور غلط است که اولا چون دانشگاه می‌آیند پس خیلی می‌فهمند و می‌توانند فکر کنند و نظر بدهند. و دوم و خطرناک‌تر که چون خود را مذهبی می‌دانند و سطحی از آگاهی‌های دینی نیز دارند، خود را صاحب حق می‌دانند که سخنان صریح در حوزه‌ی مذهب برانند که من از شیوه‌شان برائت جسته و از خطراتش به خداوند متعال پناه می‌برم.

    و متاسفانه چون با مخالف جدی نظرات خود نیز مباحثه ندارند و نمی‌خوانند و نمی‌شنوند، به این خطرات و ایرادات خود آگاه نمی‌شوند. و این ایرادی است که در رشته‌های مطالعات زنان نیز هست. و در نبود نظرات مخالف با مغالطه‌ی پهلوان پنبه با نظرات مخالف برخورد می‌کنند و لذا ذهن‌ها و استدلال‌هایشان سطحی می‌شود. این گونه است که وقتی با من نوعی به عنوان یک مخالف عمیق و جدی برخورد می‌کنند و بحث پیش می‌آید، ناگاه چنان مواضعی اتخاذ می‌کنند که شبیه غرب‌زده‌ترین منورالفکران معاصر است. و البته بندگان خدا جداگانه فکر می‌کردند با آن عقاید مخالفند ولی خود دچار آن بودند. گاها حتی بحث‌ به جاهای خطرناک‌تری کشیده می‌شود که آدم نگران کفرگویی می‌شود! و سریع بحث را عوض می‌کنم.

    در روزگاران جوانی حجم زیادی از مطالب فمنیست‌های وطنی را می‌خواندم. در کنار مطالب دیگری که به مدد دولت افسادات رواج یافت. از فرناز س. و شادی ص. تا کوچکترهایی چون پرستو د.! وقتی این قدر شباهت ادبیات بین آنها و این قشر جدید را مشاهده می‌کنم، واقعا برایم تعجب آور است. چه طور چنین شباهت و ادعاهای یکسانی ممکن است؟ لذا فمنیسم زدگی را در این تشابهات می‌توان دید. همان حرف‌ها را دارند تکرار می‌کنند…

    اما ماجرا فقط به این شباهت‌ها هم ختم نمی‌شود. ماجرا این است که این ادعاها مبتنی بر عقاید دینی نیست. و لذا ناچارند دست به تاویل! خودسرانه از دین بزنند. اتفاقی که به وفور دیده می‌شود. و البته محافظه‌کارهایشان –یا زیرک‌ترهایشان- مدعی «استفاده از ظرفیت‌های مغفول در دین» هستند. و البته حرف حقی است عدم استفاده‌ی ما از همه‌ی دین در همه‌ی عرصه‌ها. لکن به نیت خطایی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

    آیا ضدیت با فمنیسم یعنی بازی کردن در زمین غرب؟ هم آری هم نه! وقتی به بهانه‌ی مبارزه با فمنیسم در عمل به همان شیوه عمل کنی یعنی یک فمنیستی! وقتی شعار مرگ بر فمنیسم بدهی و خودت همان اعمال را انجام دهی یعنی در زمین غرب بازی می‌کنی! حتی خود غرب هم جریانات این طوری دارد! که اتفاقا این جور آدم‌ها در سر یک چیزهایی تفاهم دارند و اختلاف در نوع و شیوه‌ی اجراست!! اما وقتی اصل مساله مورد سوال قرار دهی و در حرف و عمل ضد آن باشی بازی در زمین غرب نیست. همانطور که ضدیت با کفر و شرک و شیطان بازی در زمین آن نیست. مگر آنکه در مبارزه با کفر، کافرانه عمل کنی!

    اتفاقا بازی کردن در زمین غرب یعنی سوال‌ها و دغدغه‌هایت همان باشد. یعنی در دین دنبال جواب سوال‌های آنها بگردی. به جای آنکه تصویری از جامعه‌ی دینی از متن دین استخراج کنی و سعی در حل مسائلش کنی، دنبال حقوق زن در دین باشی! چه آنکه در دین برای هر کس در جایگاهش هم حق تعریف شده است هم تکلیف. زن در جایگاه مادر حقی دارد، در جایگاه دختر حقی دیگر، در جایگاه همسر حقوقی دیگر و به عنوان فردی از جامعه دینی حقوقی در اجتماع. که در همه‌ی عرصه‌ها هم تکلیف هم دارد.

    تنها اشاره‌ای به اجمال رفت برای آغاز این مبحث. باید نکاتی دیگر نیز گفته شود که به مرور گفته خواهد شد.

    پی نوشت:

    – در یادداشت وبلاگ عصا، نکات فراوانی به صورت مبهم و بدون استدلال طرح شده است که هر کدام باید جداگانه مورد تدقیق قرار گیرد. مثلا گفته‌اند: « در فرهنگ اسلامی کار کردن اضطرار نیست بلکه نوعی سلوک انسانی برای شکوفا شدن و رشد کردن است». نخست آنکه این کار کردن به چه معناست؟ آیا شغل داشتن است؟ آیا حضرت زهرا شغل نداشتند سلوک انسانی را طی نکردند؟ یا اینکه از کجا به چنین دریافتی از فرهنگ اسلامی رسیدند. بلی برای مرد چنین است. علاقه دارم بدانم درباره زنان چگونه این نتیجه را استخراج می‌کنند؟

    – در جایی نوشته‌اند: « زنان متعهد و خدمتگزار جامعه ی ما حاضر نمی شوند حتی اندکی کوتاهی کنند و هر جا که لازم باشد از همه چیز خود در راه این تربیت میگذرند. (البته در اینجا و در این مقاله معنی کلمه تربیت کمی گسترده تر از معنی رایج آن است و آن در پهنه ی دانشگاه است …)»! من واقعا نمی‌توانم بفهمم چه تصوری از تربیت کردن در ذهن‌شان وجود دارد؟ انسان‌ها که به صورت گله‌ای تربیت نمی‌شوند که شما بخواهید با چهارتا همایش در سطح دانشگاه مردم را تربیت کنید. اتفاقا آدم‌ها با ارتباط و دوستی و صمیمیت‌های فردی رشد می‌کنند. و اتفاقا مباحثی که جنگ نرم را به حضور در بین مردم و تبلیغ چهره به چهره ترغیب می‌کند بر همین مبناست. و در همین تربیت کردن کیست که نداند دوران کودکی و نوجوانی مهمترین دوران‌هاست؟ آثار حک شده آن دوران خیلی سخت عوض می‌شود. خوب بعد کودک را در دوران به این مهمی و در کار دشوار تربیت از محبت و توجه مادر فهیم محروم کرده و به مهد‌کودک‌های مروج فساد و یا مقابل تلویزیون و بازی‌های رایانه‌ای می‌سپارند! چرا که مادرانشان دغدغه تربیت همه را دارند!!! اتفاقا تهاجم فرهنگی از آن هنگام اهمیت یافت که مادران فکر کردند باید در خیابان به اصلاح فرهنگ بپردازند! در حالی که خانواده است که همه چیز را می‌سازد.
    بعد تصور کنید چنین کار مشکلی که نیاز به تلاش و مجاهدات و فهم و مطالعه‌ی فراوان دارد چگونه سبک شمرده می‌شود!! من نمی‌فهمم چه طور خانمی که از صبح تا عصر در محل کارش با هزار مشکل روبرو می‌شود بعد می‌تواند بیاید خانه و در تربیت کوتاهی نکرده باشد؟

    منبع: وبلاگ ایلیا

    ۳ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۰ تیر ۹۵ ، ۱۰:۵۶
    میلاد حمیدی